Dla przypomnienia art. 54 ww. ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych stanowi, że:

„1.Kto nie wykonuje polecenia porządkowego, wydanego na podstawie ustawy, regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej przez służby porządkowe lub służby informacyjne, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2000 zł.

2. Tej samej karze podlega, kto w czasie trwania:

1) imprezy masowej przebywa w miejscu nieprzeznaczonym dla publiczności;

2) masowej imprezy sportowej przebywa w sektorze innym niż wskazany na bilecie wstępu lub innym dokumencie uprawniającym do przebywania na imprezie masowej i nie opuszcza tego sektora mimo wezwania osoby uprawnionej.”

 

Jak widać z treści przepisu, w dość oczywisty sposób znamiona strony przedmiotowej tak stypizowanego wykroczenia blankietowo odesłano do regulaminów, sporządzanych przez organizatorów imprez masowych, czyli podmioty prywatne. Budziło to od dawna kontrowersje wielu przedstawicieli doktryny prawa karnego. Skargę do Trybunału wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, który zarzucił, że art. 54 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych w zaskarżonej części jest niezgodny z art. 41 ust. 1 Konstytucji, z którego wynika, że wolność człowieka jako szczególna wartość dla demokratycznego społeczeństwa została poddana ochronie prawnej, a jej ograniczenia mogą być ustanowione tylko w ustawie. Niedopuszczalne jest tym samym stanowienie w ustawie uregulowań blankietowych, pozostawiających innym organom władzy publicznej swobodę normowania zakresu tych ograniczeń. W ocenie Rzecznika Praw Obywatelskich, wymagań tych nie spełnia art. 54 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Nie wskazuje bowiem, za jakie działania lub zaniechania obywatel może ponieść odpowiedzialność wykroczeniową. Odwołanie się w przepisie do regulaminów wprowadzanych przez podmiot prywatny świadczy o blankietowym charakterze zaskarżonego przepisu.

Trybunał Konstytucyjny podzielił stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich. Przepis art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 611, 628 i 829), w części zawierającej słowa, „regulaminu obiektu (terenu) lub regulaminu imprezy masowej” traci moc obowiązującą z upływem 12 (dwunastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, czyli w dniu 28 maja 2015 roku.