Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. (sygnatura akt SK 12/13) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołany przepis stanowił, że od skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej pobiera się opłatę stosunkową w wysokości 5 proc. wartości przedmiotu zamówienia w postępowaniu, którego skarga dotyczy, jednak nie więcej niż 5.000.000 złotych – dotyczyło to skarżenia określonej kategorii czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego – mianowicie tych podjętych już po otwarciu ofert. W praktyce, przy wartościach zamówień publicznych liczonych z reguły w dziesiątkach lub setkach milionów złotych wysokość wpisu od skargi na orzeczenie KIO niezwykle często szybowała do maksymalnej wartości 5.000.000 złotych, co Trybunał uznał za nieuzasadnione. Na skutek uznania omawianego przepisu za niezgodny z Konstytucją utracił on moc z dniem 28 kwietnia 2014 r. W konsekwencji skargi wnoszone na orzeczenie KIO podlegają obecnie regulacji art. 34 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.