Sąd Najwyższy podjął uchwałę w odpowiedzi zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w Krakowie, w które w istocie dotyczyło tego, czy udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nabyte ze środków pochodzących z majątku wspólnego dłużnika i jego małżonki wchodzą w skład ich majątku wspólnego, w sytuacji, gdy objęcie tych udziałów nastąpiło tylko przez dłużnika i tylko on był ujawniony w rejestrze przedsiębiorców jako jej udziałowiec. Przedstawiając motywy swojego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższych przede wszystkim przyznał, systemowy prymat przepisom Kodeku rodzinnego i opiekuńczego w zakresie ustalania przynależności danego przedmiotu majątkowego do określonego majątku małżonków (majątek wspólny, majątki osobiste). Sąd Najwyższy wskazał, że do majątku osobistego małżonka wchodzą tylko przedmioty nabyte w enumeratywnie określonych przypadkach (art. 33 KRO; numerus clausus składników majątków osobistych małżonków).
W pozostałych przypadkach przedmioty majątkowe wchodzą, zgodnie z ogólną dyrektywą art. 31 KRO,w skład majątku wspólnego. Wszelkie zaś wątpliwości dotyczące przynależności danego przedmiotu do majątków małżonków należy rozstrzygać na korzyść majątku
wspólnego, opierając się na domniemaniu faktycznym, iż przedmiot majątkowy nabyty przez jednego z małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków.
Sąd Najwyższy zatem, wychodząc z założenia, że udziałów nabytych (objętych) ze środków należących do majątku wspólnego, nie można w żaden sposób zaliczyć do majątku osobistego (nie zachodzi przypadek szczególny przewidziany w art. 33 KRO), uznał w konsekwencji, iż wchodzą one do majątku wspólnego małżonków (na zasadach ogólnych przewidzianych w art. 31 KRO).

Bartosz Nowicki